Ütü yapmak bana göre sabır göstergesidir..Hiç özenmemişimdir ütü masasını tv önüne kurup saatlerce iç çamaşırları hatta çorapları bile ütüleyenlere...Aslında Küçükken o kadar severmişimki oyuncak bir ütü masam ve ütümle beraber bide elektrik süpürgem vardı ..Annem ütüsünü açtımı bende hemen kendiminkini açardım başlardım atletleri ütülemeye...Bide bozulurdum cok annem benim emeğimin üstünden çaktırmadan geçerken...Ya çoçuk kalbimin çok ağrıma gitti yaptığım şeyin beğenilmemesi nefret ettim yada küçük yaşta çok yıpratmışım kendimi sanırım ütüydü, evi süpürmekti derken:))...Annemin sen nasıl değiştin bu kadar küçükken saatlerce ütü yapardın cümlelerine maruz kalsamda cahilliğime ver deyip ütüsüz hayatımdan memnunluğumu herzaman dile getiriyorum...Herzaman eşimin ütülü gömlek istediğinde ne yapıcağımın zaferinin yakın olduğunu bilmenin gururuyla kahkaha atarak sölesede...Beklediği zaferi ellerine vereceğim kaçamıyacağım bir gerçek olcak sanırım:))
İşte ütü maceralarımı geçireceğim sevgili ütüm:))
